Turks leren

De vorige les

De lessenindex

De volgende les

De tweede les - het alfabet en de uitspraak

Het alfabet

Het Turkse alfabet bevat, in tegenstelling tot het Nederlands, 29 tekens, zijnde :
 

a

b

c

ç

d

e

f

g

ğ

h

i

ı

j

k

l

m

n

o

ö

p

r

s

ş

t

u

ü

v

y

z

a

b

dj

tsj

d

é

f

g

*

h

i

e

j

k

l

m

n

o

eu

p

r

s

ch

t

oe

u

v

y

z

 

* =	de zachte g aka yumuşak g, deze wordt niet uitgesproken in de woorden maar verlengt de uitspraak van de voorgaande letter
é =	scherpe e (zoals in en)
e =	doffe e (zoals in de)

Er bestaan nog 3 extra tekens welke soms voorkomen in (meestal Arabische) leenwoorden : â, î en û.  Deze drie tekens komen vooral voor in religieuze teksten en het is geen fout als u ze zonder de ^ schrijft.  Ze duiden een iets langere klinker aan daar waar de Turkse klinkers kort uitgesproken worden.

De uitspraak

De uitspraak van de woorden is in tegenstelling tot het Nederlands makkelijker om te leren, de uitspraak komt grotendeels overeen met de schrijfwijze.  Verstaan is natuurlijk nog iets anders.

Enkele basisregels :
  * alle klinkers worden altijd kort uitgesproken
  * twee opeenvolgende dezelfde klinkers worden altijd verlengd tot één lange klinker
  * twee opeenvolgende verschillende klinkers worden altijd apart uitgesproken en niet verlengd tot één klinker
  * buiten de puntloze i, de ı, worden de klinkers uitgesproken zoals in het Duits
  * de puntloze i, de ı, wordt uitgesproken zoals een doffe e (zoals in "de")

Opgelet!

Een "a" en een "e" gevolgd door een "y" (dus "ay" en "ey") brengen een wijziging in de uitspraak teweeg!  Meer hierover in een latere les..

Deze tekst is door mezelf opgesteld, gelieve hem niet te kopiëren zonder voorafgaande toestemming, om deze te bekomen mail me dan op : < fibergeek @ codegurus.be > (gelieve de spaties te verwijderen!).  U kan me op dit e-mailadres ook bereiken i.v.m. opmerkingen, bedenkingen en/of vragen.
 

De vorige les

De lessenindex

De volgende les